آن ایار که به نور و به نار سوگند بخورد و به مهر و به ماه ...

.

.

. 

عالم هر بامداد که بیدار می شود در جستجوی علم است، می رود تا علمش را افزون کند.

تو عالم نباش!

زاهد هر بامداد که بیدار می شود در جستجوی زهد است، می رود تا زهدش را زیاد کند.

تو زاهد نباش!

اما جوانمرد هر بامداد که بر می خیزد در جستجوی عشق است، می رود تا دلی را شاد کند.

تو جوانمرد باش!

و جوانمرد نخواهی شد، مگر آنکه جهانمرد باشی.

گرم شو از مهر و زکین سرد باش                        چون مه و خورشید جوانمرد باش

جوانمرد

عرفان نظرآهاری

بعضی افراد مثل خار به قلب آدم می‌روند.

میگن گل بی خار نمیشه، ولی اگر گل خشکید فقط خارش باقی می‌مونه و باعث آزار میشه.

پس تو نگذار گلت پرپر بشه و خارت باقی بمونه

آب می‌خواهم، سرابم می‌دهند عشق می‌ورزم عذابم می‌دهند

خود نمیدانم کجا رفتم به خواب از چه بیدارم نکردی آفتاب؟؟

خنجری بر قلب بیمارم زدند بی گناهی بودم و دارم زدند

دشنه‌ای نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمی پشتم شکست

سنگ را بستند و سنگ آزاد شد یک شبه بیداد آمد، داد شد

عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام تیشه زد بر ریشه ی اندیشه ام

عشق اگر اینست مرتد می شوم خوب اگر اینست من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است کافرم دیگر مسلمانی بس است

در میان خلق سردرگم شدم عاقبت آلوده مردم شدم

بعد ازاین با بی‌کسی خو می کنم هر چه در دل داشتم رو می کنم

نیستم از مردم خنجر بدست بت پرستم بت پرستم بت پرست بت پرستم

بت پرستی کار ماست چشم مستی تحفه ی بازار ماست

درد می بارد چو لب تر می کنم طالعم شوم است باور می کنم

من که با دریا تلاطم کرده ام راه دریا را چرا گم کرده ام

قفل غم بر درب سلولم مزن! من خودم خوش‌باورم گولم مزن!

من نمی گویم که خاموشم مکن من نمی گویم فراموشم مکن

من نمی گویم که با من یار باش من نمی گویم مرا غم خوار باش

من نمی گویم؛ دگر گفتن بس است گفتن اما هیچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شیرین! شاد باش

دست کم یک شب تو هم فرهاد باش

آه! در شهر شما یاری نبود قصه هایم را خریداری نبود!!!

وای! رسم شهرتان بیداد بود شهرتان از خون ما آباد بود

از درو دیوارتان خون می چکد خون من،لیلای مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شومتان خسته از همدردی مسمومتان

اینهمه خنجر دل کس خون نشد این همه فرهاد، کسی مجنون نشد

آسمان خالی شد از فریادتان بیستون در حسرت فرهادتان

عشق از من دورو پایم لنگ بود قیمتش بسیار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پایم خسته بود تیشه گر افتاد دستم بسته بود

هیچ کس دست مرا وا کرد؟ نه!

فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!

هیچ کس از حال ما پرسید؟ نه!

هیچ کس اندوه مارا دید؟ نه!

هیچ کس اشکی برای ما نریخت هر که با ما بود از ما می گریخت

چند روزی هست حالم دیدنیست حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم گاه بر حافظ تفأل می زنم

حافظ شیراز فالم را گرفت یک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما ز یاران چشم یاری داشتیم ............ خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

علت قطعی برق مشخص شد

فکر کردم اگر ننویسم از ثانیه ها بهتر استفاده خواهم کرد

ولی ثانیه ها و ساعت ها و ماه ها گذشت و به ایستگاه های پایانی نزدیک شدم

می خواستم از لحظات پایانی بهترین استفاده رو ببرم ولی اونقدر زود گذشت و تموم شد که حتی گذر روزها رو هم متوجه نشدم

حالا فقط به اندازه 4 تا امتحان و 3 تا پروژه تا لحظه خداحافظی فرصت دارم

خداحافظی که آغاز زندگی جدید و بازگشت به کانون خانواده رو به ارمغان داره

میدونم هرچیزی یک روزی تموم میشه ولی

من به پایان دگر نمی اندیشم که ...

ز کوى یار می آید نسیم باد نوروزى          از این باد ار مدد خواهى چراغ دل برافروزى

نوروز تنها یک عوض شدن ساده سال نیست. نوروز برای ما یک حس است. یک عشق ٬ همان چیزی که بقول میرزاده عشقی: "با شیر اندرون شود وبا جان بدر رود". مهم نیست کجا این کره خاکی زندگی میکنی یا چه کسی هستی مهم اینست که نوروز برای تو چیزی است غیراز یک تغییر ساده عدد.

مهم اینست که میتوانی این خطوط را بخوانی. اینست که سبز ٬سفید و سرخ برای تو مفهومی غیر از چند رنگ ساده دارد.

مهم اینست که قلبت به عشق آن گربه زیبا که در گوشه ای از نقشه دنیا-  بیخیال از سال سخت و مصیبت باری که در پیش دارد -  خوابیده است. می تپد.

مهم اینست که این تغییر را همزمان با خودت در همه جای طبیعت احساس میکنی.

مهم اینست که بهار از پی بهار پرشتاب می گذرد ، بی فرصت نفس کشیدنی، حتی در سالیان خاکستری، سالیان خستگی، سالیان رنج، کار، غم، غربت

در این گذر سخت، بهار از پی بهار، فرصتی است برای تو، برای من، تا زندگی را نفس کشیم، خویش را آماده سازیم، برای در آغوش کشیدن تابستان و پاییز و زمستان ...

مواظب شیطنت موش ها باشید!!

نوبهار است در آن کوش که خوش دل باشی

که بسی گل بدمد باز تو در گل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش

که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

سال نو مبارک

اسفند ماه شروع شد

بدتر از این نمی شود

دوستی ها، درس ها

بدتر از این نمی شود

اقامت در شهری توریستی

بدتر از این نمی شود

قدم زدن روی ریل خالی قطار

بدتر از این نمی شود

ظهر

ساعت 12

بدتر از این نمی شود

دیدن ضحاک های زمانه

بدتر از این نمی شود

ثمره شش ماه تلاش را ندیدن

بهتر از این نمی شود

فرانک فریدون گم کرده

بدنبال کاوه گشتن

بهتر از این نمی شود

به امید عطر بهارنارنج بودن

بهتر از این نمی شود

دست هایم مرده اند

قلبم مرده است

سکوت

دنیای در حال سوختن

برای من

بهتراز این نمی شود  

یک روز بعد از اولین امتحان لغو شده، زمزمه قطعی گاز  به گوش  رسید.

در نتیجه اعضای خانه تصمیم به تشکیل ستاد بحران در واحدهای مختلف گرفتند.

این واحدها شامل :

ü  واحد غذا

ü  واحد نظافت

ü  واحد نان

ü  واحد شادسازی

ü  واحد تامین ویتامین های مورد نیاز (میوه و آجیل) بود

فعالیت همه واحدها راس ساعت 12 ظهر آغاز شد.

ساعت 23 فعالیت نیمی از ستاد به اتمام رسید و غذا و نان برای چند روز فراهم شد.

سپس فعالیت واحد شادسازی آغاز شد. این واحد تا 2 ساعت بعد از نیمه شب به فعالیت خود ادامه می داد ......

ساعت 10 صبح زمزمه ها به حقیقت پیوست!

 « گاز ما قطع شد » 

ما در هاله ای از سرما فرو رفتیم، همه پنجره ها را با پتو پوشاندیم ولی بازهم خانه با فریزر فرقی نداشت!

ستاد بحران جلسه اضطراری تشکیل دلد و تصمیم به جابه جایی موقعیت خود گرفت.

ساعت 4 صبح به تهران رسیدیم.

ستاد بحران متلاشی شد!!

این بود انشای من از تور 4 روزه ساری

5 هفته دور از خانه بودم ، به قول مادرم دو ماه در خانه نبودم...

ولی بازهم پروژه ها تمام نشد!

شنبه 24 آذر دومین همایش علمی دانشگاه برگزار شد.

 ثمره این همایش سبد گلی بود از طرف دوستان

چند روز بعد، اردو داشتیم.

از ساعت 8 تا 18 در کنار 35 نفر از دوستان، جنگل نور بودیم و دریا.

برنامه به خوبی شروع شد ولی با کمی دلخوری به پایان رسید.

هفته آخر دانشگاه وحشتناک بود. هر روز 8 صبح تا 8 شب دانشگاه بودیم.

آخرین روز نور علی نور بود... کلاس کامپایلر ساعت 17 شروع شد و بدون آنتراک تا ساعت 21:35 ادامه داشت!!

به قول یکی از دوستان :

  سیستم باید قابلیت آنتراک را داشته باشد

  سیستم باید قابلیت لحاف و تشک را برای کلاس های شبانه روزی داشته باشد

مثل همیشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض می خورم
عمری است
لبخند های لاغر خود را
در دل ذخیره می کنم :
باشد برای روز مبادا !
اما
در صفحه های تقویم
روزی به نام روز مبادا نیست
آن روز هر چه باشد
روزی شبیه دیروز
روزی شبیه فردا
روزی درست مثل همین روزهای ماست
اما کسی چه می داند ؟
شاید
امروز نیز روز مبادا باشد !

درس خوندن دردسر داره، ولی سخت تر میشه اگر چند تا مسئولیت هم در کنار این درس ها داشته باشی.

دنیای من پر از کارهای مختلفی شده که دیگه حتی فرصت نمی کنم به خودم برسم!

همه از من انتظار دارن، به جز خودم

از ابتدا به عنوان فعالیت جانبی وارد عرصه ارتباطات شدم، ولی بعد از چند ماه به جایی رسیدم که این عرصه مهم تر از رشته خودم شد!

وقتی تو نیستی
نه هست های ما
چونانکه بایدند
نه باید ها...

فردا اولین جلسه کاری من برگزار میشه

مسئولیت 12 نفر از همکاران در جهت رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده به من واگذار شده

و من نمی دانم چه خواهم کرد؟

هر روز بی تو
روز مبادا است !

و امروز برف آمد و خانه ما را سفید پوش کرد .....

سوت اول زده شد .....

دختر حس عجیبی داشت، عاشق شده بود.

به هر طریقی خواست عشق خود را نشان دهد، نتوانست

چند قدم به پسر نزدیک تر شد

سوت دوم زده شد .....

پسر حضور دختر را در کنار خود متوجه نشد.

دختر غرور خود را زیر پا گذاشت.

خواست حرف بزند

سوت سوم زده شد .....

قطار به حرکت در آمد

همه رفتند و دختر در ایستگاه جا ماند.

قطار می‌رود

تو می‌روی

تمام ایستگاه می‌رود

و من چقدر ساده‌ام

که سال‌های سال

در انتظار تو

کنار این قطارِ رفته ایستاده‌ام

و همچنان

به نرده‌های ایستگاه رفته

تکیه داده‌ام!

  "  قیصر امین پور  "