X
تبلیغات
رایتل
من این دو حرف نوشتم چنان که غیر ندانست تو هم ز روی عنایت چنان بخوان که تو دانی
25 فروردین 1389
جای عشقت خالی

دل خوش سیری نیست
حرف درگیری نسیت
اونکه مجنون تو بود
دیگه زنجیری نیست
هم موهام، هم چشمام
پای تو برفی شد
اما تو عالم تو
صحبت از پیری نیست
هر چی گفتی خوندم
پای حرفات موندم
توی چشمات اما
عکس تأثیری نیست
مثل اول نیستی
قابل حل نیستی
علتو میپرسم
میگی تغییری نیست
یادته اون کوچه
که ازش میگذشتیم
اون در شیری رنگ
نه، دیگه شیری نیست
خیلی وقته چشمات
دنیاشون کمرنگه
جای عشقت خالی
دیگه تصویری نیست
نه بهونس، قسمت
تو خودت توش موندی
این گناه بخت و
جرم تقدیری نیست
دل من شمدون بود
چشمای تو آینه
شمدونم دل داره
جنس تعمیری نیست
من تو رو میخواستم
با یه ذوق نقره
صحبتم از اسب و
زین و شمشیری نیست
هرچی بود من کردم
خودمم میسوزم
تو برو من گفتم
از تو تقصیری نیست
آخرین پیغامو
واسه من آوردن
اون، اونی که واسش
کلی میمیری نیست

19 فروردین 1389
منزل خداست؟

الو سلام                                    

منزل خداست؟                                   

این منم مزاحمی که آشناست...                           

هزار دفعه دلم این شماره را گرفته است                         

ولی هنوز پشت خط در انتظار یک صداست...                             

شما که گفته اید پاسخ سلام واجب است                       

به ما که میرسد٬ حساب بنده هایتان جداست؟      

الو....                                     

دوباره قطع و وصل شد!                       

خرابی از دل من است یا که عیب سیم هاست؟؟؟                              

چرا صدایتان نمیرسد ؟کمی بلند تر٬                         

صدای من چطور؟خوب و صاف و واضح و رساست؟                                  

اگر اجازه میدهی برایت درد دل کنم...                               

شنیده ام که گریه بر تمام درد ها شفاست!                               

دل مرا بخوان به سوی خود تا سبک شوم٬                               

پناهگاه این دل شکسته خانه شماست...                         

الو٬  مرا ببخش٬ باز مزاحمت شدم٬                                 

دوباره زنگ میزنم٬ دوباره...                                     

تا خدا خداست!


18 فروردین 1389
دلش شکسته بود



یک نفر دلش شکسته بود


توی ایستگاه استجابت دعا


منتظر نشسته بود


منتتظر،ولی دعای او


دیر کرده بود . او خبر نداشت


که دعای کوچکش توی چهار راه آسمان


پشت یک چراغ قرمز شلوغ گیر کرده بود


1 فروردین 1389
بهار آمد


بهار آمد که تا گل باز گردد


سرود زندگی آغاز گردد


بهار آمد که دل آرام گیرد


ز درد و غصه ها فرجام گیرد